մտածում էի թողել ա, բայց չէ

P տարածուած

սիրածս պահն ա, որ ինչքան ուժ ունեն քաքում են հոգուդ մեջ ու հետո ասում կներես

խոսալ, սաղ հասկանալը, իհարկե, լավ ա

բայց ինչ անել սաղ հասկանալուց հետո սրտում տիրող դատարկություն հետ?

"There is no such thing as forgiveness. People just have short memories."

ժամանակը ու մարդկային կարճ հիշողությունը թույլ ա տալիս ցանկացած բան 'հաղթահարել'

միշտ ժամանակից առաջ եմ ընկնում

մյուս կողմից էլ, ես ինքս ավելի պատասխանատու եմ դարձել ու մի բան խոսալուց առաջ մի քանի միլիվարկյան մտքում մտածում եմ, սենց բան հիմա որ ասեմ, հետո կարենալու եմ տեր լինեմ? եթե չէ, սուս եմ մնում ու էնքան որ հավայի խոսքեր չեմ ասում

էս ամեն ինչը ինձ ահավոր ագրեսիվ ա դարձնում
ժամանակին ուղղակի աչք էի փակում
բայց հիմա, երբ հերթական խոսացողն ա հայտնվում ու սկսում ա երգել, միանգամից դեմն եմ դնում, որ տես, արդեն ասել ես, էս հավայի ես խոսում, թե ռեալ պատրաստ ես տեր կանգնել ասածիդ?
ինչ խոսք, ոչ ոք չի հավանում նման բաները

բոլորը ուզում են խոսալ, բայց ոչ մեկ պատասխանատվության մասին չի ուզում լսի

երևի մարդկանց ավելի շատ հետաքրքիր ա կոնկրետ պահի բարի հասկացող ու կամեցող թվալ, ինչու չէ նաև իրանց էգոն ժժել ու սեփական անձի գովեստը երգել, իրանց լավ զգալ

բայց սաղ փոշիանում ա, երբ գալիս ա խոսքը գործ դարձնելու ժամանակը

վատը էն ա, որ իտոգում տենց էլ լինում ա ու տագնապը արդարացված ա դառնում

ահավոր ձև սկսել եմ նեռվայինանալ շատ ու սիրուն խոսացող մարդկանցից

ամեն անգամ հենց լսում եմ իրանց խոսքերը մեջս անբացատրելի տագնապ ա սկսում, որը 1 հերթին զգուշացնում ա "տես հես ա ոնց ա քցելու, ոչ մի խոսք իրականություն չի դառնալու, դու ուղղակի սպասի"

հոկտեմբերյան սռիվս մենակով հաղթահարելը անհնար կլիներ առանց օրագրի
ուղղակի սկսում ես գրել ու սաղ գնում ա
էսօր էլ կարելի ա

օրագիր գրելը առհասարակ շատ քրինջ երևույթ ա դառել, երևի կինո-սերիալների շնորհիվ, բայց իրականում ահավոր օգնող երևույթ ա

թութը խառնել եմ անձնական օրագրիս հետ, ինչի համար ներողություն եմ խնդրում բոլոր կարդացողներից

սենյոռ դիմանալ դեվելոփեռ

էսքան որ դիմացել եմ, մի ամիս էլ կդիմանամ, չէ?

Ցուցադրել հները
թութ

Ապագայի սոցցանցը։ Ոչ մի գովազդ, ոչ մի կորպորատիվ վերահսկողութիւն, էթիկական դիզայն, եւ ապակենտրոնացում։ Մաստադոնում դու ես քո տուեալների տէրը։