մի ժամից վակցինացվում են ու մի քիչ անհանգիստ եմ անկեղծ ասած:

Կոտ տարածուած

current mood: dorian electra covering ed sheeran's shape of you in a cardboard box while wasted as fuck

ինձ մեկ-մեկ թվում ա մաման lowkey թրոլինգ ա անում ինձ 🙂

էմպատիա 

ես ուզում եմ ազատագրվել ուրիշ մարդկանց ապրումներից: Ես ահավոր հյուծվում եմ մարդկանց տրամադրություններից:

word word word. it's not okay to exploit and sentimentalize trauma in art especially when portraying it without condemning the institutions causing that trauma.

Trauma-feeding sells and generates culture capital without challenging the system and institutions causing the trauma.

անձնական 

քռաշերիս գլխավոր նկարների (prof pic) գույները ֆիքսում եմ և արդեն ամեն տեղ էտ գունային կոմբինացիաներից սիրտս արագանում ա մի պահ 😻🥰

I never thought being the “other” was a bad thing. On the contrary, where people tended to see subjugation and marginalization, I reveled in the potential for subterfuge. A film artist needs seductive powers—the sense of elusiveness and unknowability that comes with genuinely being an individual.To know me—and my characters—is to play with a matryoshka without a guarantee that you’ll get through every layer of my protagonists by the end of the story. ---- Isabel Sandoval

e-flux.com/journal/117/385174/

Աննան, Արփինեն և Արեն ընթերցում են իրենց հեղինակած «Պատերազմից, դավաճաններից ու փրկիչներից այն կողմ. ապրելու ռադիկալ ընտրություն» վերնագրով տեքստը։ anchor.fm/sev-bibar/episodes/2

to everyone who says “հա լա՜վ, թեթև տար, շատ ես խորանում”

“This detached, ironic, ‘pretend-not-to-give-a-shit’ posturing that white men mistake for rationality is really just the self-celebration of comfortable, privileged people with nothing at stake.”

Pose-ը նոր եմ սկսել, բայց արդեն հա լացում եմ նայելուց: Չգիտեմ` արժի նայել ինձ, թե չէ

ինքնառեֆլեքսիա 

իմ ինքնագնահատականը հատակ չունի. ինչ անեմ` ընկնում ու ընկնում ա: ու ոչ մի ձև հատակին չի հասնում: բայց շատ թույն ա` անհատակ ինքնագնահատական: որ սենց մտածում եմ` նույնիսկ մի քիչ բարձրանում ա:

երազումս առաջին անգամ մարդ չէի
երազումս սեղանիս լամպն էի, հմմմ
հետաքրքիր փորձառություն էր

Without knowledge. Without the knowledge, the knowledge of the place, and the knowledge of the name of the place: where s/he is, where s/he is going. Between the profane and the sacred, the human or the divine. Isn't this always the situation of the absolute arrival?

Of Hospitality, Dufourmantelle & Derrida

Կոտ տարածուած

ինչ գիտելիք ու նորարարություն, եթե 2021 թվականն ա արդեն, բայց մեր գրեթե բոլոր պետական կամ կից պետական կառույցները ճիշտ չակերտ չեն կարողանում օգտագործել

ֆեյսփալմ ա ուղղակի

երկու օր օֆ եմ վերցրել գործից։ ու հիմա չգիտեմ՝ ինչ անել ամբողջ ազատ ժամանակի հետ 🙂🙂🙂🙂

ինքնառեֆլեքսիա - նվնվանք 

գրեթե միշտ երբ շատ հաճելի ու ուրախ ժամանակ եմ անցկացնում մարդկանց հետ, հաջորդ օրը սարսափելի տխրություն եմ զգում։ Տպավորություն ա՝ կարծես մարդիկ ինձ հա'մ լցնում են, հա'մ դրեյն անում, ու դրանից շատ տխրում եմ։ Նաև գիտեմ, որ էլ երբեք տենց լավ չի լինի։ Ու ես ունեմ սարսափելի վախ ժամանակի հանդեպ։

Կոտ տարածուած
Show older
թութ

Ապագայի սոցցանցը։ Ոչ մի գովազդ, ոչ մի կորպորատիվ վերահսկողութիւն, էթիկական դիզայն, եւ ապակենտրոնացում։ Մաստադոնում դու ես քո տուեալների տէրը։