Pinned toot

ուզում էի դեբիլ բաներ գրել, հետո ջոկեցի՝ սրանից ավել էլ ինչ

սուտ չի լինի, եթե ասեմ որ հորիցս լավագույն հատկանիշներն եմ ժառանգել՝ նկատի ունենալով ալերգիաներս

օֆիսից աշխատելու առավելությունները․

1․ գործս աշխատանքային ժամերին վերջացնում եմ, չեմ թողնում հետո գիշերը անելուն իմանալով որ դե մեկ ա չեմ քնելու։
2․ օրական ամենաքիչը 1 ժամ քայելով ապահովում եմ նվազագույն ֆիզիկական ակտիվությունը
3․ սնվելու ռեժիմ ունենալը ավելի հեշտ ա երբ օֆիսում կոլեգաներդ 2-3-ը սովածանում են։
4․ ճանապարհին աուդիօգիրք եմ լսում։
5․ հուսով եմ նաև ընթացքում հասցնել առավոտյան յոգա անել, քանզի քնած չեմ մնում մինչև 10-ը, եթե իհարկե նախորդ գիշերը քնեմ։

մտածում եմ հավաքել վերջին գրառումներս, զետեղել իմ առաջին աշխատությունում ու սպասել, հենց հորս կաթված խփի ու էլ չկարողանա տեղերից շարժվել, գնամ իրեն երբեմն խնամելու ու էդ գիրքը կարդամ իր համար։ ֆեմլի բոնդինգ էլի։

խախտվում եմ երբ մարդիկ մտածում են թե եթե դու հատուկ անունը փոքրատառով ես գրում ուրեմն ինչ-որ բան ունես էդ անունը կրողի դեմ։

զզվում եմ տուն ման գալուց ու տեղափոխվելուց

էսօր գիշեր չալարեմ, սփյուռքեմ բարեկամներիս մասին։ ահագին ժամանակ չէի գրում որովհետև գրելու ավելի կարևոր բաներ կան, բայց կարծում եմ ապագայի մարդիկ պետք ա իմանան թե կողք կողքի ինչպիսի մարդիկ էի ապրում 2010-2020 թվականներին։

նենց լիահույս եմ որ ապագայի մարդիկ ավելի օրինապահ, հասկացող, բանական են լինելու։ չգիտեմ էլ ինչի

երբ 3 վայրկյան բաղնիքի դուռը բացել չի լինում ու panick attack ա սկսվում ^^

շատ ուրախ եմ որ հերս սենց փայլուն ցուցադրեց իր դալբայոբ լինելը էս անգամ։ կարամ մեկ էլ իրա թաղմանը գամ ու մերս ինձնից չի նեղանա։

ուզում եմ մի տարի հետո էս ժամանակ էլ գիշերը չաշխատեմ։ իհարկե դա երաշխիք չի թե գիշերը կքնեմ, բայց ամեն դեպքում։ ինձ թվում ա՝ 2 տարի շարունակ ստաբիլ գիշերները աշխատելը, ոչ թե որովհետև էդ ժամանակ ես ուզում, այլ գործդ ա հենց էդ ժամանակ, լրիվ հերիք ա։

երազիս պուտինին եմ տեսել փոքր ժամանակ։ եթե սա միջնադարը լիներ, հանգիստ մարգարե կդառնայի

տենց մի սերիալ կա, Coronation Street ա անունը, էս 60 տարի ա նկարում են։ Սերիալը էդ փողոցում ապրող սովորական մարդկանց ու հենց փողոցի մասին ա, որ առավոտ գնում են գործի, իսկ իրիկունը գալիս տուն։

Show thread

ես որ պոդկաստ ունենայի, առավոտ 5-6-ը կձայնագրեի, քաղաքում անկապ քայլելով ուղղակի երևի քայլելով պոդկաստ անելը էնքան էլ հարմար չի։

ու էդ ամեն մեկի երևանի մասին պոդկաստ կլիներ, որտեղ մարդիկ կպատմեին թե ինչ են առաջինը հիշում էդ փողոցի հետ կապված։ ու չէր ունենա ոչ մի վեհ նպատակ, հավանաբար ոչ մի հրատապ հարց չէր բարձրացնի, ոչ մեկի ուշադրությունը չէր գրավի, ոչ մեկի աչքը չէր մտնի ու ոչ մեկին չէր կրթի, ուղղակի կլիներ հավես։

քիքստարտերի ավատին դեռ 20 ժամ կա ու 6,5 միլիոն դոլար ա հավաքվել պահանջված 250 000-ի փոխարեն։ հուսամ 10 000-ի փոխարեն մի 20 000 օրինակով կհրատարակեն գրքերը ու դրանցից ինձ էլ բաժին կհասնի

Show thread

ինձ թվում ա՝ գուդրիդսի րիվյուներում էլ են լցոնումներ անում։ ես հրաժարվում եմ հավատալ, որ մարդիկ սեփական կամքով ու առանց ֆինանսական շահ հետապնդելու կարան էդքան բարձր գնահատեն էդքան ցածր գրականությունը։

էս պատի լուսյերի ֆոնին ես համարյա բոլոր ընկերներիս նկարել եմ

վայ էնքան հաճելի ա որ 2 գործիս տեղում էլ մարդիկ շատ լավն են, հիասքանչ, հասկացող, աջակցող։ աշխատելու իրենց համար ճիշտ մեթոդները գլխիդ չեն փաթաթում։ մաքսիմալ ինտեգրում են աշխատանքի կազմակերպման գործընթացում։ մի խոսքով, շատ սիրում եմ 2 աշխատանքներս, 2 տեղի շեֆերիս, կոլեգաներիս ու ուրախանում եմ որ սենց կազմակերպություններ կան, որովհետև սրանք աշխատաշուկայում որակ ու թույն մշակույթ են թելադրում։

ֆիզիկապես և հոգեպես բավականին հոգեցնող ա երբ 24 ժամում 2 ծանր աշխատանքային օր ես ունենում

ու ես արտագաղթող մարդկանց բան չեն ասում, ոչ մեկին զոռով մի երկրում հո չես պահի, ուզում են ու միջոցներ ունեն թող գնան, ինչու ոչ։ Ես մենակ իմ մասին եմ։

Show thread
Show more
թութ

The social network of the future: No ads, no corporate surveillance, ethical design, and decentralization! Own your data with Mastodon!