Հետևել

Էսօր դրոշներով ֆռֆռալու օրնա։ Պաթոս շնչել, արտաշնչել։ Իսկ մեր դեբիլ դպրոցում իմ ժամանակ ամեն դասարան սեղան էր փռում, վրան լցնում դրոշի գույների ինչ ասես, ինչքան ճոխ և անճաշակ, էնքան լավ։ Վերնիսաժ էր։ Հետո ամեն դասարանից «տաղանդավոր» բալիկներ երգում էին Հայաստանին նվիրված երգեր, ու նաև փոխում բառերը ըստ Հայաստանի։ Յուրաքանչյուր դասղեկի պատիվն էր լավ հանդեսի ապահովումը։
Աչիկները երգում են, տղաները սսվում բանաձևը միշտ կար։ Մեկը ես բաղաձայն եմ ու չէի երգում, բայց իմ դասարանում մի հատ լոբի կար

· · Web · 1 · 1 · 1

Ճվում էր ինչքան ուժ ուներ, աղմուկ յեե։ Դե ով Իրան ասի ձենդ կտրի քույր իմ։
Տենց ականջս պայթեցնում էին, մեկը մյուսից հրաշք էր։
Հա, վերջում կար տորթ, էս ինչ լավ բան ա, օրն իզուր չի անցել։ 😌
Սեպտեմբերի 21-ը Էդա եղել։
Հետո երբ մեծացա, հմոյում իմացա, որ էդ օրերը ռոք համերգ կա, դե պետք չի գուշակել ես ուր էի։
Իսկ էս տարի ես չեմ ուզում էդ հանդեսները։ Ես նախընտրում եմ լաբում լռվեմ, ինչպես պատերազմին կամ ինչպես ցանկացած անհասկանալի իրավիճակում։ Շատ գործ անեն, կմոռանամ, որ շուրջս ցիրկ են անում

Մուտք գործէք՝ զրոյցին միանալու համար
թութ

Ապագայի սոցցանցը։ Ոչ մի գովազդ, ոչ մի կորպորատիվ վերահսկողութիւն, էթիկական դիզայն, եւ ապակենտրոնացում։ Մաստադոնում դու ես քո տուեալների տէրը։