Ցուցադրել նորերը

եվրատեսիլն եմ նայում ու զզվելի ա թե ոնց են վերաբերվում մեկնաբանողները ադրբեջանին

ջոկել եմ, որ հաճախ ջղայնություն եմ արտահայտում տխրության ու խոցելիության փոխարեն։

reality show ներում երբ մեկը մերժվում ա ավելի հաճախ ագրեսիվ ա էդ ընդունում, ջղայնանում ա, երբ իրականում գիտես որ տխուր ա։
նրանից ա, որ հասարակության համար ջղայնությունն ավելի նախընտրելի ա, իսկ մնացածը ասոցացվում են թուլության հետ։

Բացել շղթան

շատ թարմ ու առողջ զգացում ա երբ օվերթինք անելու փոխարեն նոր միտք ես գտնում ու խորանում։
օվերթինքը չկտրվող գրիչով խզբզոց եմ պատկերացնում իսկ մյուսը ա կետից բ ին հասնելը։

@Lucy ինձ շատ օգնում ա ոճս։
ու էդ հարցում էքպերիմենտալ լինելը։ նոր գույներ փորձել, մեյք ափ, սանրվածք, զարդեր։ տեսնել թե ինչ ոճում ես քեզ ամենահարմարը զգում։

մեկ էլ ուրախ պարային երգեր լսելը։

ահագին փոքր բաներ են ու հեշտ ա փորձելը(:

աչքիս մենակ խմած ժմնկ եմ երգերը մինչև վերջ լսում

Մատ տարածուած

>victim blaming creates an illusion of safety
>almost everyone internalizes the trauma. the victim already feels that it’s their fault and it’s reinforced by victim blaming

youtu.be/jS2Y_ucspMw

Ցուցադրել հները
թութ

Ապագայի սոցցանցը։ Ոչ մի գովազդ, ոչ մի կորպորատիվ վերահսկողութիւն, էթիկական դիզայն, եւ ապակենտրոնացում։ Մաստադոնում դու ես քո տուեալների տէրը։