Հետևել

ջոկել եմ, որ հաճախ ջղայնություն եմ արտահայտում տխրության ու խոցելիության փոխարեն։

reality show ներում երբ մեկը մերժվում ա ավելի հաճախ ագրեսիվ ա էդ ընդունում, ջղայնանում ա, երբ իրականում գիտես որ տխուր ա։
նրանից ա, որ հասարակության համար ջղայնությունն ավելի նախընտրելի ա, իսկ մնացածը ասոցացվում են թուլության հետ։

· · Web · 1 · 0 · 2

@7fingerz չէ, տվյալ մարդու համարա ավելի նախընտրելի բարկությունը:
Քանց տխրությունը ցուցադրվում ա վստահության առկայության դեպքում, բայց վստահել հասարակությանը չի լինում:
Ուստի մարդ դառնում ա ագրեսիվ ու փորձում ասել, որ օք չի:

@7fingerz հասարակությունը զգացմունքներ չի սիրում, մենակ քաղաքավարի ճմռված ժպիտ:
Էդա:

Տխրությունը եթե ցուցադրվում ա, ուրեմն պիկն ա:
Մարդը թքած ունի, կամ ընկել ա:
Բացի էդ ագրեսիան ենթադրում ա նաև պայքար: Մարդը ինքն ա սկզբում մերժում իր տխրությունը, ուզում ա պայքարի:
Բայց իրականում իրան ա պատերով տալիս:
Ու անիմաստ տեղը:
Հաղթահարումը ունի ագրեսիա-տխրությունախառը փուլեր, ապատիա, փնտրտուք, նոր օբսեշըն:
Եթե վերջինը չկա անվերջ պատերով են իրանց խփում

@7fingerz ես իմ դեպքն եմ իրականում փորձեմ հասկանամ:
Բայց թե անկեղծ ես ու հասկանալը սենց բաները տարբեր բևեռներ ենք:

Ես չգիտեմ ինչի ա մարդ ագրեսիվ, տխուր, ինչի ա ընդհանրապես ընտրում լինել մի եղանակի:
Մէհա

Մուտք գործէք՝ զրոյցին միանալու համար
թութ

Ապագայի սոցցանցը։ Ոչ մի գովազդ, ոչ մի կորպորատիվ վերահսկողութիւն, էթիկական դիզայն, եւ ապակենտրոնացում։ Մաստադոնում դու ես քո տուեալների տէրը։